1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Innovation Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمیته استانداردسازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

یادگیری از طریق ارتباطات غیررسمی؛ مطالعه موردی صنعت ماشین‌ابزار تایوان

افراد مقاله : ‌ مترجم - عماد احمدوند , مترجم - سیدرضا سلامی

موضوع : سیاستگذاری و ارزیابی - تجهیزات و مدل سازی - صنعت و بازار کلمات کلیدی : یادگیری - خوشه فناوری - نشت دانش تاریخ مقاله : 1398/02/10 تعداد بازدید : 191

اغلب مطالعات مرتبط با نمونه‌های موفق صنعتی‌سازی در صنایع با فناوری بالا، بر نیاز به سرمایه‌گذاری در کانال‌های رسمی اکتساب فناوری به منظور موفقیت در همپایی متأخرین تأکید دارد. این خط استدلال، این واقعیت را نادیده می‌گیرد که در برخی از صنایع، از جمله بخش‌های با فناوری سطح پایین و متوسط (LMT)، عمدۀ دانش را می‌توان به وسیله روش‌های غیررسمی به دست آورد. این مقاله با مطالعۀ صنعت ماشین‌ابزار (MT) در تایوان، اهمیت فعالیت‌های یادگیری غیررسمی در این صنایع را نشان می‌دهد و امکان صعود از نردبان فناورانه از طریق بهره‌گیری از ارتباطات دانشی غیررسمی محلی و جهانی را تشریح می‌کند.

توضیح مترجمان
مترجمان این مقاله قبلاً طی یک پژوهش سه ساله، فرآیند رشد و همپایی شرکت‌های تجهیزات‌ساز فناوری نانو در کشور را مطالعه کرده‌اند. یکی از اجزای آن مطالعه، تبیین نقش و اهمیت «یادگیری از کانال‌های غیررسمی» در مسیر رشد این شرکت‌ها بود. این مقاله هرچند مربوط به چند سال گذشته است و موضوع آن مشخصاً فناوری نانو نیست، اما با تشریح «چگونگی»ها در فرآیند یادگیری غیررسمی در یک صنعت مشخص، می‌تواند برای همۀ شرکت‌های سازنده تجهیزات و سیاست‌گذاران توسعۀ فناوری درس آموز باشد. همچنین مطالعۀ چنین مقاله‌ای که در مجلۀ معتبر Research Policy منتشر شده است، برای پژوهشگران عرصۀ نوآوری نیز بسیار مفید است و بیانگر اینکه، انجام مطالعۀ عمیق روی مفاهیم و تبیین «چگونگی»ها و «چرایی»ها، می‌تواند موثرتر از بسیاری از مطالعات کلیشه‌ای و عموماً کمّی باشد.

 

1. مقدمه
رشد سریع برخی از کشورهای صنعتی نوظهور در شرق آسیا (NICs) ، مانند کره جنوبی، سنگاپور و تایوان، به عنوان موفق‌ترین مدل همپایی برای اقتصادهای در مسیر صنعتی‌سازی، مورد توجه بوده است. رشد فوق‌العاده صنایع با فناوری بالا در این کشورها، به عنوان مثال در الکترونیک و فناوری اطلاعات، توجه زیادی را از سوی محققان و سیاست‌گذاران دانشگاهی به دنبال داشته است، سیاست‌گذارانی که تلاش می‌کنند تا دلالت‌های نظری و سیاستی را برای توسعه اقتصادی در کشورهای متأخر در صنعتی‌سازی ارائه دهند. یافته‌های تجربی موفقیت‌آمیز صنایع با فناوری بالا در این کشورها، نه تنها سهم غالب در برداشت ما از پیشرفت‌های اخیر کشورهای مذکور در شرق آسیا را شکل می‌دهد، بلکه منجر به ظهور پیشنهادهایی سیاستی نیز شده است که بر ضرورت سرمایه‌گذاری در روش‌های رسمی دستیابی به فناوری برای حصول پیشرفت فناورانه در اقتصادهای در مسیر صنعتی شدن تأکید دارد؛ روش‌هایی ازجمله عقد قرارداد و همکاری با تأمین‌کنندگان فناوری خارجی یا انجام تحقیق و توسعه با حمایت دولت.

با این حال، بسیاری از محققان معتقدند که تعمیم دادن نتایج مدل‌های نظری و سیاست‌های حاصل از مطالعۀ چنین فناوری‌هایی، محدودیت‌های جدی دارد. به عنوان مثال، فعالیت‌های مرتبط با بخش تولید در صنعت الکترونیک را می‌توان در کشورهای با سطح صنعتی پایین‌تر انجام داد، این موضوع هم از لحاظ فناورانه امکان‌پذیر است و هم نسبت به تولید در شرکت‌های چند ملیتی (MNCs) در کشورهای صنعتی مقرون به صرفه‌تر است. علاوه‌بر این، صنعت الکترونیک، یک صنعت تولیدی پرمصرف است که هزینه‌های نیروی کار، نقش مهمی در مزایای رقابتی آن ایفا می‌کنند. بنابراین تجارب آن ممکن است برای صنایع با ویژگی‌های متفاوت، کارآیی نداشته باشد. گفتمان سیاستی غالب در حوزه‌های دانش‌بنیان نیز با این نقد مواجه است که اهمیت دیگر ابعاد یادگیری که در برخی از صنایع غیرهای‌تک وجود دارد را نادیده گرفته است؛ صنایعی که دستیابی به فناوری در آن‌ها به طور عمده بر استادکاری، کارآموزی، یادگیری از طریق انجام، رویه‌های کاری، شبکه‌های غیررسمی، آموزش کارکنان و دانش تجربی متکی است.

در همین راستا، استدلال این مقاله این است که مدل‌های کنونی مبتنی بر صنایع های‌تک، که بر کانال‌های یادگیری رسمی تأکید دارند را نباید به تمام دیگر بخش‌های صنعتی دیگر تعمیم داد. این مدل‌ها برای تبیین همپایی در صنایع پایین و متوسط (LMT) در برخی از کشورهایی که ویژگی‌های صنایع الکترونیک یا فناوری اطلاعات را ندارند، نامناسب‌اند. علاوه‌بر این، در این مقاله برخلاف دیدگاه غالب که بر این باور است که صنعتی شدن کشورها شرق آسیا به‌وسیله‌ی سازوکار‌های یادگیری رسمی مبتنی بر ارتباط با شرکت‌های چندملیتی یا تحت هدایت دولت تحریک شده است، من استدلال می‌کنم که پیشرفت فناورانه یک صنعت سطح متوسط، ممکن است واقعا مبتنی بر سازوکار‌های یادگیری غیررسمی که به‌وسیله‌ی شرکت‌های محلی پایه‌گذاری و به بهره‌برداری رسیده‌اند به پیش برود.

با مطالعۀ صنعت ماشین‌ابزار (MT) در تایوان، این مقاله به مسائل مربوط به ایجاد قابلیت‌های فناورانه و یادگیری صنایع سطح متوسط و پایین پرداخته است. بر اساس بیش از 60 مصاحبه عمیق با تصمیم‌گیران در شرکت‌های ماشین‌ابزار، تأمین‌کنندگان آن‌ها و سازمان‌های دولتی و خصوصی مرتبط در تایوان، که در سال‌های 2005 و 2006 انجام شده است، من به طور تجربی، راهبرد‌ها و منابع مورد استفادۀ شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان برای ایجاد قابلیت‌های فناورانه را بررسی کرده‌ام. بر این مبنا، این مقاله درک ما از عوامل موثر بر توسعه موفقیت آمیز صنعت خاص سطح متوسط یا سطح پایین در یک کشور نوظهور، و نیز مکانیزم‌های اساسی و محیط نهادی پشت این موفقیت را ارتقا می‌بخشد.

 این مقاله شامل چهار بخش است که عبارتند از؛ محدودیت ادبیات موجود برای توصیف پیشرفت فناورانۀ موفق صنعت ماشین‌ابزار در تایوان، بیان برخی از ویژگی‌های متمایز نوآوری و یادگیری در صنعت ماشین‌آلات به طور کلی، و صنعت ماشین‌ابزار به طور خاص، بحث در مورد کانال‌های مختلف دانش خارجی برای دستیابی شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان برای به فناوری پیشرفته و نحوۀ نقش‌آفرینی سازوکارهای یادگیری نهفته در این کانال‌ها، و نهایتا ارائۀ نتیجه‌گیری‌های تحقیق و دلالت‌های سیاستی مبتنی بر آن‌ها.

 

2. محدودیت‌های توصیفات موجود از همپایی در صنعت ماشین‌ابزار تایوان
اگر چه صنعت ماشین‌ابزار در سال‌های اخیر به اندازه صنعت الکترونیک مورد مطالعه قرار نگرفته است، تایوان چهارمین صادر‌کننده و ششمین سازندۀ ماشین‌ابزار در سال 2006 بود. بر خلاف سایر کشورهای پیشرو در صنعت ماشین‌ابزار مانند ژاپن، آلمان، ایالات متحده و ایتالیا، با بیش از صد سال سابقه در زمینه ساخت ماشین‌آلات، آغاز صنعت ماشین‌ابزار در تایوان به اواخر دهه 1940 برمی‌گردد؛ تا آن زمان تایوان هنوز عمدتا یک جامعه کشاورزی با توانایی‌های صنعتی ضعیف بود. بر اساس اولین اطلاعات موجود، در سال 1969، کل تولید ماشین‌آلات در تایوان تنها 9 میلیون دلار بود. با این حال، در سال 2006، این رقم به مبلغ 3.7 میلیارد دلار افزایش یافت، که بیش از 400 برابر رشد را نشان می‌دهد.

راز رشد سریع صنایع ماشین‌ابزار در تایوان، وجود یک سیستم پیمانکاری متشکل از چندین تولیدکنندۀ کوچک و متوسط و تأمین‌کنندگان تخصصی در مرکز تایوان است، که موجب ایجاد سیستمی انعطاف‌پذیر و سازگار شده است[1]. همانند سایر خوشه‌های متأخر، بسیاری از فناوری‌های مورد نیاز شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی برای حفظ رقابت و همپایی، پیش‌تر به‌وسیله‌ی همتایان آن‌ها در کشورهای صنعتی توسعه یافته است، نه اینکه به صورت محلی و در داخل این خوشه تولید شده باشد. برای درک بهتر توسعه صنعت ماشین‌ابزار تایوان، ما باید مکانیزم‌هایی را معرفی کنیم که شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی از طریق آنها، به دانش فرامحلی دست یافته و آن را جذب می‌کنند.

ادبیات موجود در مطالعات همپایی موفقیت آمیز کشورهای شرق آسیا، بر جریان‌های دانش به این کشورها با استفاده از سازوکار‌های یادگیری مبتنی بر حضور شرکت‌های چندملیتی (MNCها) و مبتنی بر نقش راهبری دولت تأکید دارد. در مورد اول، این استدلال می‌گوید که MNCهای خارجی از طریق قراردادهای مشارکت با شرکای متأخر خود، منابع فناورانه را به سوی آن‌ها سوق داده‌اند؛ قراردادهای مشارکت از نوع سرمایه‌گذاری مستقیم، سرمایه‌گذاری مشترک، ارائه لیسانس بهره‌برداری، مونتاژ قطعات اصلی (OEM) یا تولید با طراحی اصلی (ODM). از سوی دیگر، طرفداران مدل راهبری دولتی، به ویژه کسانی که تحلیل‌هایشان مبتنی بر تجربیات صنعت است، بر نقش مهم دولت‌های کشورهای متأخر در تسهیل دستیابی به فناوری خارجی از طریق ابزارهایی مانند ایجاد مؤسسات تحقیقاتی دولتی یا اختصاص بودجه به فعالیت‌های تحقیق و توسعه تأکید دارند.

به نظر می‌رسد اهمیت دانش خارجی در پیشبرد توسعه و ارتقای بیشتر کشورهای متأخر در توسعۀ صنعتی بر همه آشکار است. با این حال، شواهد اندکی برای حمایت از این نظریه وجود دارد که مکانیزم‌های رسمی دریافت فناوری یا یادگیری با منشاء شرکت‌های چندملیتی یا با منشاء دولت، نقشی کلیدی در ارتقای خط سیر توسعۀ صنعت ماشین‌سازی در تایوان داشته است. من در این مقاله با استدلال نشان خواهم داد که ادبیات حاضر، نه‌تنها در تشخیص ناهمگونی فرآیندهای دستیابی به فناوری در بخش‌های صنعتی متفاوت در کشورهای متأخر، ناکارآمد است، بلکه این واقعیت را نیز نادیده گرفته است که در برخی از صنایع مانند ماشین‌ابزار، عمدۀ دانش از طرق غیررسمی به دست آمده و انباشته شده است. علاوه‌بر این، در مورد صنایع ماشین‌ابزار تایوان، من ادعا می‌کنم که سازوکارهای یادگیری غیررسمی به‌وسیله‌ی شرکت‌های محلی منجر به ارتقای پایدار توانمندی‌های صنعت شده است، نه یادگیری‌های رسمی با منشاء MNC‌ها یا دولت.

قبل از بیان و توضیح یافته‌ها، نیاز است که برخی از ویژگی‌های یادگیری فناورانه در صنعت ماشین‌آلات و صنایع ماشین‌ابزار، که تأثیر مستقیم بر راهبرد‌های خاص کسب فناوری و رفتار یادگیری تولیدکنندگان ماشین‌ابزار تایوان دارند را بشناسیم.

 

3. ویژگی‌های متمایز نوآوری و یادگیری در صنعت ماشین‌ابزار
1-3. نوآوری در صنعت ماشین‌آلات
نوآوری در هر صنعت با صنعت دیگر متفاوت است. ورودی‌های دانش در صنایع به اصطلاح دانشی و حوزه‌های فناوری پیشرفته، مانند صنایع الکترونیک، فناوری اطلاعات یا بیوتکنولوژی، اغلب از بررسی تحقیقات موجود حاصل می‌شود. تولید دانش در این صنایع اغلب ماهیت رادیکال دارد و مبتنی بر فعالیت‌های رسمی تحقیق و توسعه اتفاق می‌افتد. ولی نوآوری در صنعت ماشین‌آلات، اغلب بر اساس کاربرد یا ترکیبی جدید از دانش قابل دسترس با سطوح پایین تحقیق و توسعه حاصل می‌شود. نوآوری در این صنعت بسیار تدریجی است و اغلب از تلاش‌های مداوم شرکت‌های ماشین‌سازی برای برآورده شدن درخواست مشتریان حاصل می‌شود.

شاید بتوان جدیدترین و شناخته‌شده‌ترین نوآوری فناورانه در صنعت ماشین‌آلات از دهه 1970 به بعد را فناوری کنترل عددی رایانه‌ای (CNC) دانست، که با استفاده از دستگاه‌های برنامه‌نویسی، موجب انعطاف‌پذیر‌تر و آسان‌تر شدن ماشین‌کاری شده است. با این حال، تحولات فناورانه رادیکال در نوآوری‌های الکترونیکی موجب تغییرات بنیادی در ساختار صنعت ماشین‌ابزار نشد. در عوض، شرکت‌های ماشین‌ابزار با استفاده از تأمین‌کنندگان خارجی با فناوری جدید سازگار شدند؛ چه در زمینۀ سیستم‌های کنترل و چه در زمینۀ ورود اجزای میکروالکترونیک در ماشین‌ها. در مورد تایوان، بسیاری از سازندگان محلی ماشین‌ابزار توانستند در دهه 1980 با کمک تأمین‌کنندگان ژاپنی، خود را با فناوری CNC وفق دهند.

با ظهور فناوریCNC، استفاده از الکترونیک تبدیل به یک جنبۀ حیاتی در توسعه ابزارهای پیشرفته شده است. اما شایستگی‌های محوری شرکت‌های ماشین‌ابزار همچنان در حوزۀ مکانیک باقی‌مانده است، چرا که اصول طراحی و فناوری‌های پیشرفته‌ترین ماشین‌آلات نیز هنوز هم عمدتا مکانیکی است. اگرچه پیشرفت دانش در الکترونیک، نیاز به تقویت یادگیری مبتنی بر علم دارد، یعنی به طور عمده در کلاس درس یا آزمایشگاه تحقیق و توسعه به دست می‌آید، اما انباشت شایستگی‌های مکانیکی که بیشتر مبتنی بر هنر است، هنوز باید از طریق روش‌های حین کار[2] در قالب «یادگیری ازطریق تولید (انجام) » [3] یا «یادگیری ازطریق استفاده»[4] حاصل شود.

 

2-3. یادگیری با تقلید
علاوه‌بر یادگیری ازطریق انجام و یادگیری ازطریق استفاده، تقلید نیز یک مسیر بسیار مورد استفاده در یادگیری در صنعت ماشین‌ابزار است. در حقیقت، حتی صنایع ماشین‌ابزار ژاپن، به عنوان یکی از رهبران فعلی جهانی، با کپی کردن ابزارهای خارجی شروع به کار کردند و به تدریج فناوری پیشرفته را جذب کردند و توانایی‌های خود برای ارائۀ نوآوری در محصول بر اساس مدل‌های وارداتی را توسعه دادند. تقلید اغلب به عنوان نشانه‌ای از کمبود خلاقیت و استعداد، و همچنین نبود نوآوری محسوب می‌شود. با این حال، موفقیت ژاپن، مردم را به بازاندیشی در معنای مفهوم تقلید در توسعۀ صنعتی واداشت. تقلید اغلب اولین گام برای یادگیری نوآوری است، اما شرکت‌هایی که تلاش می‌کنند تقلید کنند نیز به ظرفیت‌هایی مشابه آنچه که برای نوآوری محصول جدید نیاز است، احتیاج دارند. علاوه‌بر این، تقلید موفق به ندرت در خلاء اتفاق می‌افتد. این ظرفیت نه تنها درسطح مهارت‌های مهندسی برای دریافت یک ماشین وارداتی و تولید یک نسخۀ ساده‌تر و ارزان‌تر از آن، بلکه درسطح سطح معقولی از توانایی طراحی به منظور ایجاد بهبود در کیفیت بدون افزایش قیمت هم نیاز است.

در مورد تایوان، منبع اصلی طراحی در اکثر شرکت‌های ماشین‌ابزار، به طور عمده از تقلید از محصولات خارجی با مهندسی معکوس حاصل شده است. شرکت‌های ماشین‌ابزار در این مسیر، تمام جزئیات فنی و مشخصات محصولات هدف، ازجمله سازه، طرح، قطعات، اجزاء و مواد را مورد ارزیابی و واکاوی قرار داده‌اند. شرکت‌های ماشین‌ابزار، با ورود به تجزیه و تحلیل و بازتولید، به تدریج قادر به حصول مهارت و تجربۀ فنی در زمینه تولید شدند. بعدها، آن‌ها سعی کردند تغییرات تدریجی را روی محصولات تقلیدی ایجاد کنند؛ تغییراتی مانند ایجاد کارکردهای جدید، استفاده از قطعات یا مواد متفاوت برای انطباق با شرایط محلی (از قبیل دسترسی به تدارکات محلی) یا برآورده ساختن نیازهای مشتری (به عنوان مثال محصولات ارزان‌تر یا تعمیر و نگهداری آسان). برای تغییر موفقیت‌آمیز مدل ماشین‌ها، آن‌ها نه تنها مجبور بودند که عناصر مکانیکی را مجدداً پیکربندی کنند، بلکه نیاز به راه‌هایی برای مقابله با مشکلات ناشی از تغییرات طراحی داشتند. در روند اصلاح مداوم و‌شناسایی و حل مسائل، قابلیت‌های فناورانه بومی شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان در مسیر تقویت مستمر قرار گرفت.

 

3-3. نقش مهندسین با تجربه
در برخی از صنایع مانند الکترونیک، تجربۀ تولید ممکن است چندان منجر به بهبود کیفیت نشود، اما در بخش ماشین‌آلات، موضوع متفاوت است و تولید به عنوان یک منبع مهم یادگیری و شایستگی مطرح است. اغلب فناوری‌های مکانیکی، به صورت ضمنی باقی‌مانده و در قالب نوشته‌های کدگذاری‌شده ارائه نشده‌اند. این نوع فناوری‌ها عمدتا از طریق کف کارگاه و تجربیات عملی توسعه می‌یابد و اغلب در سینۀ مهندسان فعال در بخش تولید بروز می‌یابد. بنابراین، مهندسان باتجربه، هستۀ یک شرکت ماشین‌ابزار را تشکیل می‌دهند.

مهندسان با تجربه نقش مهمی در ارتقای عملکرد نوآورانۀ شرکت‌های ماشین‌ابزار بازی می‌کنند. همان‌طور که قبلا ذکر شد، نوآوری در ماشین‌آلات، به خصوص در بخش مکانیک، به شدت بر بازترکیب اجزا و تغییرات تدریجی تکیه دارد. در این زمینه، با توجه به ظرفیت جذب بالای مهندسان مجرب، احتمالا آن‌ها قادرند که این کار را سریع‌تر و موثرتر از افراد کم‌تجربه انجام دهند. آن‌ها با تجربه قبلی و دانش انباشتۀ خود، در جذب فناوری و غربالگری ایده‌های طراحی برای پروژه‌های جدید بسیار موثرند. این افراد همچنین مهارت بیشتری در‌شناسایی و حل مسائل مبتلا‌به دارند و به شدت به شرکت‌های خود برای کاهش میزان سعی و خطا در توسعه ماشین‌های جدید کمک می‌کنند. تجربه و مهارت آن‌ها نیز برای پروژه‌های تقلیدی در شرکت‌های ماشین‌ابزار بسیار بااهمیت است. مثلا در تایوان، بسیاری از مدیران ماشین‌ابزار، که ماشین‌کارهای ارشد هستند، در مصاحبه‌های من ادعا کردند که تجربیات قبلی آن‌ها در پروژه‌های مختلف مهندسی معکوس و توسعه ماشین‌آلات، این امکان را به آن‌ها داده است تا پس از یک دوره کوتاه مشاهده و بازرسی هر دستگاه، بتوانند ایده‌های طراحی ارائه کنند و جزئیات فنی دستگاه را تحلیل کنند.

بعد از ارائه برخی از ویژگی‌های متمایز نوآوری و یادگیری فنی در صنعت ماشین‌ابزار، در بخش بعدی جزئیات دقیق در مورد چگونگی تأثیر این ویژگی‌ها بر فرآیند ایجاد قابلیت‌های فناوری در شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان بحث می‌شود.

 

4. یادگیری از طریق ارتباطات غیررسمی محلی
ادبیات مفصلی در زمینه نقش موثر خوشه‌های صنعتی در تحریک انتشار دانش و یادگیری تعاملی وجود دارد. در خوشه‌های صنعتی، شرکت‌ها به راحتی با کسب اطلاعات در مورد فرصت‌های تجاری، نوآوری و بهبود تدریجی در محصولات یا فرایندها، که به سرعت و بدون وقفه در میان آن‌ها منتشر می‌شود، می‌توانند از تغییرات خارجی مطلع گردند. کانال‌های بسیاری وجود دارد که از طریق آنها، چنین اطلاعاتی منتشر می‌شود؛ در برخی از خوشه‌های صنعتی مانند خوشه فناوری اطلاعات سیلیکون ولی، جابه‌جایی قابل توجهی از نیروها بین شرکت‌ها وجود دارد و شبکه‌های ارتباطی غیررسمی بین مهندسانی که در شرکت‌های مختلف کار می‌کنند برقرار است، همچنین جلسات حرفه‌ای که اطلاعات در آن رد و بدل می‌شود. در سایر خوشه‌ها، تأمین‌کنندگان، پیمانکاران فرعی، تجار و مشتریان می‌توانند مهم‌ترین عوامل جابه‌جایی اطلاعات باشند. در خوشه ماشین‌ابزار تایوان، سه جریان انتشار اطلاعات به‌وسیله‌ی شرکت‌های ماشین‌ابزار در شبکه‌های تولید محلی ایجاد شده است که منجر به کسب فناوری می‌شود. این جریان‌ها از طریق کاربران، تأمین‌کنندگان و مؤسسات تحقیقاتی دولتی اتفاق می‌افتد.

 

1-4. کار با کاربران محلی
نقش تعامل کاربر و تولید‌کننده در فرآیند توسعه فناوری (یا نوآوری) به‌وسیله‌ی چندین نویسنده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. در توسعه صنعت ماشین‌ابزار، محققان به ویژه بر نقش مهم کاربران پیشرفته داخلی، مانند صنایع خودرو‌سازی و اتوماسیون تأکید می‌کنند. به آسانی می‌توان دید که کشورهایی مانند آلمان، ژاپن، ایالات متحده، ایتالیا یا حتی کره جنوبی که در حال حاضر رهبری صنعت جهانی ماشین‌ابزار را در دست دارند نیز از صنایع خودرو‌سازی داخلی یا بخش‌های اتوماسیون داخلی قوی برخوردارند. این صنایع اغلب بزرگترین خریداران ماشین‌آلات هستند. با این حال، در مورد تایوان، از آنجا که شرکت‌های خودروسازی داخلی، به طور عمده از تجهیزات وارداتی استفاده می‌کنند، عمدۀ مشتریان داخلی ماشین‌ابزار در این کشور را کارگاه‌های ماشین‌آلات کوچک با شایستگی‌های فنی ضعیف تشکیل می‌دهند، لذا به نظر نمی‌رسد که شرکت‌های ماشین‌ابزار به میزان بالایی منتظر جریان ورود فناوری پیشرفته از طریق این کانال‌ها باشند.

1-1-4.کاربران محلی به عنوان تحریک کننده‌های نوآوری و آزمایش‌کنندگان دستگاه‌ها
با این حال، نباید نقش کاربران داخلی با سطح فناورانه نسبتا پایین را در ارتقای صنعت ماشین‌ابزار تایوان نادیده گرفت. همان‌طور که معاون یک شرکت بزرگ تایوانی سازندۀ ماشین‌ابزار معتقد است:

«ما مشتریان داخلی را به عنوان مربیان خود در نظر می‌گیریم. در مقایسه با مشتریان خارجی ما، مشتریان تایوانی تقاضاهای قیمتی و عملکردی بیشتر دارند. بر خلاف اکثر کاربران خارجی که هر یک از ابزارهای خود را برای یک فعالیت مشخص استفاده می‌کنند، کاربران تایوانی از یک ماشین برای انجام کارهای مختلف ماشین‌کاری استفاده می‌کنند. درخواست‌های آن‌ها چالش‌های بزرگی برای قابلیت طراحی ماشین‌کاری ما ایجاد کرده است».

سازندگان ماشین‌ابزار تایوانی به منظور تطبیق با درخواست‌های مشتریان داخلی که اغلب کارگاه‌های کوچک ماشین‌آلات با سرمایه محدود هستند، به دنبال راه‌هایی برای بهبود عملکرد دستگاه‌های خود هستند، در عین حال مجبورند که قیمت محصولات خود را در محدوده مقرون به صرفه برای این نوع مشتریان نگه دارند. به همین دلیل، قدرت کنونی شرکت‌های تایوانی ماشین‌ابزار در بازار جهانی، به ویژه در بخش ابزارهای چندمنظوره، به طور گسترده ناشی از تحریک مشتریان داخلی آن‌هاست.

شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی در مسیر توسعه ماشین‌های جدید نیز، متکی به کمک کاربران محلی مورد اعتماد خود، برای آزمایش ماشین‌ها هستند. کارکنان این مشتریان در استفاده از ابزارهای مکانیکی، مهارت بیشتری نسبت به مهندسین خود شرکت‌های ماشین‌ابزار دارند، و در نتیجه می‌توانند نقاط ضعف دستگاه‌های جدید را‌شناسایی کنند. در عین حال، عملکرد و قابلیت اطمینان یک ماشین جدید را می‌توان به نوعی در فروشگاه‌های فلزکاری محلی آزمایش کرد، در حالی که شرایط تست این محصولات در خود شرکت‌های ماشین‌ابزار قابل شبیه‌سازی نیست. زیرا این فروشگاه‌ها در تایوان به این معروف‌اند که از ماشین‌های خود در شرایط سخت کار می‌کشند؛ مثلا کار کردن بیست و چهارساعته یا استفاده از ماشین‌آلات برای انجام کارهای مختلف و متفاوت. از این رو شرکت‌های ماشین‌ابزار می‌توانند انتظار داشته باشند که مدل‌های جدید آن‌ها سنگین‌ترین تست‌ها را در کارگاه‌های کاربران پشت سر خواهند گذاشت، که این به بهینه‌سازی محصولات نهایی کمک خواهد کرد.

2-1-4. کاربران محلی به عنوان عوامل فناوری
مشتریان داخلی شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی هرچند خودشان به طور مستقیم قادر به ارائه دانش پیشرفته نیستند، ولی از جمله مهم‌ترین نمایندگی‌های فناوری‌های خارجی به شمار می‌روند. در گذشته، شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان برای تقلید از محصولات خارجی، مجبور بودند ابتدا دستگاه‌های مورد علاقه را از سازندگان خارجی خریداری کنند و سپس آن‌ها را برای بازرسی دقیق از هم بشکافند. با این حال، امروزه به ندرت چنین راهبرد‌هایی را به کار می‌گیرند؛ هم به علت هزینه بالای واردات این ماشین‌آلات با کیفیت بالا، و هم به خاطر سختی‌های سفارش دادن آنها، زیرا سازندگان خارجی ماشین‌ابزار از اهداف پنهان همتایان خود مطلع شده‌اند. در این شرایط، شبکه‌های ارتباطی شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی با مشتریان داخلی خود، راه جایگزین و مقرون به صرفه‌تری برای دسترسی به دانش فنی پیشرفته فراهم کرده است.

برای دریافت بازخورد در مورد استفاده از دستگاه، به عنوان یک ورودی مهم برای بهبود محصولات، شرکت‌های ماشین‌ابزار باید به طور منظم، نیروهای خود را برای بازدید از کاربران محلی اعزام کنند. از آنجایی که برخی از این کاربران محلی ممکن است ابزارهای پیشرفته‌ای را برای کارهای پیچیده سفارش داده باشند، دانش و تجربیات آن‌ها در مورد استفاده از محصولات وارداتی نیز برای بهبود محصولات شرکت‌های ماشین‌ابزار مفید است. به علاوه، روابط حسنۀ سازندگان ماشین‌ابزار تایوانی با صاحبان ماشین‌آلات خارجی، این امکان را به آن‌ها می‌دهد که نگاهی "به داخل" این ماشین‌ها بیاندازند. به گفته یکی از مدیران بخش تحقیق و توسعه یکی از ده شرکت برتر ماشین‌ابزار تایوان:

«پس از اینکه متوجه شویم که تأمین‌کنندگان یا مشتریان محلی ما یک ماشین‌ابزار وارد کرده‌اند که ممکن است از نظر فناورانه برای شرکت ما جذاب باشد، از آن‌ها اجازه می‌خواهیم که آن ماشین را ببینیم. با روابط بلند مدت کسب و کاری و شخصی ما، حتی بعضی از آن‌ها ممکن است به مهندسان ما اجازه بدهند که اجزای آن دستگاه را در زمانی که خارج از سرویس است، از هم باز و به طور دقیق بررسی کنند».

علاوه‌بر امکان بازرسی فیزیکی، صاحبان ماشین‌ها ممکن است دستورالعمل‌های حاوی مشخصات دقیق و راهنمای کاربری و عیب‌یابی دستگاه‌های خارجی را نیز در اختیار سازندگان تایوانی قرار دهند. این کتابچه‌ها به عنوان یک منبع دانش مکمل عمل می‌کند و به مهندسان متخصص در شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی کمک می‌کند تا دانش فنی موجود در ماشین‌های وارداتی را استخراج و درک کنند.

 

2-4. انتشار و به‌اشتراک‌گذاری فوت و فن به‌وسیله‌ی تأمین‌کنندگان
شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی با محصولات مشابه، در بازار بین المللی با یکدیگر رقابت می‌کنند. بر خلاف وجود ارتباطات عمودی شدید بین سازندگان ماشین‌ابزار و مشتریان آنها، تعامل افقی بین شرکت‌های ماشین‌ابزار داخلی اندک است. رقابت کشندۀ آن‌ها در بازار باعث شده است که کار کردن آن‌ها با هم سخت شود. به استثنای موارد نادری که در آن، شرکت‌های داخلی که محصولات مختلفی را عرضه می‌کنند و با عرضه محصولات مکمل به همدیگر کمک می‌کنند، همکاری میان سازندگان ماشین‌ابزار، به ویژه از نظر فناوری و توسعه محصول تقریبا نایاب است. با این وجود، یادگیری متقابل به‌وسیله‌ی سازندگان داخلی در خوشه، شگفت انگیز بوده است.

محققان معتقدند که خوشه‌بندی صنعتی موجب تسهیل یادگیری می‌شود، زیرا شرکت‌های واقع در خوشه می‌توانند به راحتی اطلاعات مربوط به رقبای خود را از طریق تعاملات غیررسمی کارکنان خود به‌دست آورند. در واقع، چنین مکانیزمی هنوز در خوشه ماشین‌ابزار تایوان کار می‌کند. مدیران شرکت‌هایی که با آن‌ها مصاحبه کردم، به شدت تأکید داشتند که آن‌ها در خوشه، می‌توانند به راحتی اطلاعات به روز از کسب و کار رقبای خود را به‌دست آورند. برای مثال، اینکه آن‌ها در فروش کدام محصولات در کدام بازارها موفق‌اند یا اینکه کدام شرکت‌ها محصولات جدیدی را ارائه کرده‌اند یا فناوری‌های جدیدی را به دست آورده‌اند. این اطلاعات در تصمیمات مدیران درخصوص فرصت‌های تجاری و توسعه محصولات بسیار مهم است. با این حال، برای یادگیری از رقبا، دانستن آنچه در حال ساخت هستند کافی نیست. شرکت‌های ماشین‌ابزار بیشتر علاقه‌مند به یادگیری چگونگی کار رقبای خود هستند؛ یعنی اطلاع از ماهیت و عملکرد دقیق محصولات یا فناوری‌های جدید توسعه یافته به‌وسیله‌ی آنها. اما چنین اطلاعاتی اغلب به عنوان اسرار تجاری شرکت‌ها محسوب می‌شود و به صورت آزادانه منتشر نمی‌شود. برای کسب این دانش، شرکت‌ها باید تلاش‌های سنجیده انجام دهند. در چنین موردی، شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان، با کمک تأمین‌کنندگان خود در شبکه‌های تولید، موفق به کسب دانش فنی محرمانه همتایان داخلی خود می‌شوند.

تأمین‌کنندگان، نقشی فعال در گردش اطلاعات و دانش در میان شرکت‌های خوشه ماشین‌ابزار در تایوان دارند. آن‌ها معمولا خدماتی را برای چندین شرکت ماشین‌ابزار ارائه می‌دهند و ممکن است از اطلاعات و دانش خاصی در ارتباط با مشتریان خود بهره‌مند باشند. بنابراین، منبع اطلاعاتی بسیارخوبی برای شرکت‌هایی هستند که مایل به استخراج اطلاعات ناشناختۀ رقبای خود هستند. به عنوان مثال، تولید‌کنندگان ماشین‌ابزار تایوانی گاهی اوقات راهبرد‌های یادگیری تهاجمی را به منظور "سرقت" دانش فنی رقبای خود به کار می‌گیرند. این راهبردها می‌تواند شامل بازرسی خصوصی از محصولات رقبا، از طریق تأمین‌کنندگان محلی باشد. آن‌ها از تأمین‌کنندگان خود می‌خواهند تا اجازۀ بررسی ماشین‌آلاتی که از دیگر شرکت‌های داخلی ماشین‌ابزار خریداری کرده‌اند را به آن‌ها بدهند. گاهی اوقات برخی تأمین‌کنندگان، حتی بدون اینکه از آن‌ها خواسته شود، به طور فعالانه، این فرصت را به مشتریان خود می‌دهند تا اجزای محصولات جدید رقبای خود را بررسی کنند. مثلا اگر تأمین‌کننده در یک قرارداد، اقدام به ساخت قطعه‌ای برای یک شرکت کند و بداند که این قطعه برای دیگر مشتریان او نیز جذاب است، ممکن است به شرکت دوم اطلاع دهد و مهندسین آن‌ها را دعوت کند تا آن قطعه را ببینند و حتی اطلاعات مکمل مانند نقشه‌های فنی و دانش فنی مربوط به تولید آن محصول را نیز در اختیار آن‌ها قرار دهد. از طریق این سازوکار اشتراک‌گذاری (یا نشت) دانش، حتی بدون تعامل مستقیم نیز امکان یادگیری فناورانه در میان سازندگان محلی ماشین‌ابزار وجود دارد.

 

3-4. استفاده از مؤسسات تحقیقاتی دولتی
در اواخر دهه 1970، دولت تایوان اقدام به حمایت از تأسیس آزمایشگاه‌های تحقیقاتی صنعتی (MIRL) در مؤسسه تحقیقات فناوری‌های صنعتی (ITRI) کرد تا از این مراکز برای دریافت فناوری‌های خارجی استفاده کند و آن‌ها را به عنوان پیشران توسعه صنعت ماشین‌آلات و به طور ویژه برای توسعۀ صنعت ماشین‌ابزار به کار گیرد. با این وجود، تا به حال نقش این آزمایشگاه‌ها به عنوان دروازه‌بان فناوری در روند توسعه صنایع ماشین‌ابزار تایوان، موفقیت آمیز نبوده است. شرکت‌های محلی ماشین‌ابزار به طور جدی نه تنها ناکارآمدی فناورانه آن‌ها را مورد انتقاد قرار می‌دهند، بلکه معتقدند فناوری‌های پیشرفتۀ موجود در این آزمایشگاه‌ها دارای کاربرد یا ارزش تجاری بالایی نبوده است. از منظر متخصصان ماشین‌ابزار، محصولاتی که به‌وسیله‌ی مهندسان جوان و کم تجربۀ آزمایشگاه‌های MIRL توسعه یافته‌اند، اغلب نابالغ و کم ارزش‌اند. بلوغ پایین این محصولات به این معنی است که نمونه اولیه این محصولات ممکن است مشخصات فنی خوبی داشته باشند، اما قابلیت اطمینان پایینی دارند. ارزش پایین این محصولات، همچنین ناشی از قابلیت پایین آن‌ها برای تولید است، زیرا مثلاً طراحی این ماشین‌ها یا بیش از حد پیچیده بوده یا نیاز به قطعاتی درجه یک داشته، که از منابع محلی قابل تأمین نبوده است.

بر خلاف عملکرد ضعیف MIRL در دروازه‌بانی فناوری، به نظر می‌رسد که این نهاد به عنوان یک حامی فنی، موفق‌تر بوده است. در سال 1995، MIRL بخش ماشین‌ابزار خود را از دفتر مرکزی در سینچو[5] به تایچونگ[6]، که مرکز خوشۀ ماشین‌ابزار بود، منتقل کرد تا به جامعۀ هدف خود نزدیک‌تر باشد. از آن زمان، MIRL بیش از پیش در شبکه‌های یادگیری محلی در صنعت ماشین‌ابزار تایوان ورود کرد. امروزه هنگامی که شرکت‌های محلی با مشکلی در جذب فناوری وارداتی مواجه می‌شوند و قادر به پذیرش و کاربرد موثر آن نیستند، برخی از آن‌ها درخصوص راه‌حل‌های احتمالی، از متخصصان MIRL مشورت می‌گیرند یا برای حل مشکل، به آن‌ها سفارش تحقیق می‌دهند. علاوه‌بر این، زمانی که این شرکت‌ها یک طرح مفهومی جدید ارائه می‌کنند، می‌توانند انجام طراحی دقیق فنی یا حتی انجام همۀ فعالیت‌های مربوط به طراحی این ماشین را به صورت قراردادی به MIRL بسپرند. هرچند نقش موثر MIRL در ارتقای صنعت ماشین‌ابزار تایوان هنوز محل بحث است، اما به نظر می‌رسد که هیچ اختلاف نظری در این باره در بین مصاحبه شونده‌ها وجود ندارد که ارائه خدمات تکمیلی تحقیق و توسعه به‌وسیله‌ی MIRL این امکان را به شرکت‌ها می‌دهد که به طور کارآمدتر به تغییرات سریع در محیط فناورانه و رقابتی پاسخ دهند.

البته قرارداد‌های درون یک خوشه، با این ریسک نیز مواجه است که رازهای فناورانه شرکت‌ها، به دیگر بنگاه‌های محلی درز کند. بعضی مواقع اطلاعات محرمانه‌ای که به‌وسیله‌ی MIRL و شرکای خصوصی آن به اشتراک گذاشته می‌شود، به طور خواسته یا ناخواسته به‌وسیله‌ی مهندسان به اطلاع آشنایان آن‌ها در سایر شرکت‌های محلی می‌رسد. علاوه‌بر این، برخی از مهندسان MIRL در واقع نقشی دوگانه دارند و برای برخی تولیدکنندگان محلی ماشین‌ابزار کار می‌کنند و ممکن است اسرار فنی را به این کارفرمایان پنهان خود ارائه کنند.

این بخش بر این موضوع تمرکز داشت که شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی، چگونه از کانال‌های یادگیری موجود در شبکه‌های محلی و شبکه‌های ارتباطی، به منظور ارتقای قابلیت‌های فناورانه خود بهره می‌گیرند. این خوشه، به واسطۀ محیط نهادی خود، سازوکارهای مختلف یادگیری غیررسمی درون خوشه‌ای را فراهم می‌کند. به این ترتیب شرکت‌ها می‌توانند به دانش فراشرکتی دست یابند و به یادگیری تعاملی غیرمستقیم از یکدیگر بپردازند و به پیشرفت مداوم در شایستگی‌های فناورانه خود کمک کنند. بخش بعدی این موضوع را بررسی خواهد کرد که این شرکت‌ها چگونه به اطلاعات و دانش فرامحلی دست می‌یابند.

 

5. یادگیری از طریق ارتباطات غیررسمی جهانی
بر سر این موضوع وفاق وجود دارد که خوشه‌های صنعتی متأخر، برای ارتقا و افزایش سطح رقابت، نیازمند دانش فرامحلی هستند. در ادبیات، کانال‌های دستیابی به دانش فراخوشه‌ای، که اغلب به عنوان لازمۀ موفقیت صنایع متأخر شناخته می‌شوند، کانال‌هایی هستند که به‌وسیله‌ی شرکت‌های خارجی پیشرو ایجاد شده‌اند. این شرکت‌ها، تولیدکنندگان متأخر را به قراردادهایی مانند سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، قرارداد لیسانس فناوری، سرمایه‌گذاری مشترک، تولید OEM، ODM، قرارداد پیمانکاری و غیره وارد می‌کنند. با این حال، در مورد صنایع ماشین‌ابزار تایوان، موانعی سازمانی بین تأمین‌کنندگان فناوری خارجی و شرکت‌های محلی وجود دارد که ناشی از چند مورد است، ازجمله؛ (1) وجود رقابت در بازار بین دو طرف بازی (2) منابع محدود طرف تایوانی برای ایجاد انگیزه در طرف صاحب فناوری برای شروع انتقال دانش و (3) قصد طرف تایوانی برای استقلال در کسب و کار. در نتیجه، جریان دانش از طریق ارتباطات رسمی با منابع فناوری خارجی، به ندرت محقق می‌شود. شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی، با ظرفیت یا فرصت‌های محدود برای ورود به توافقنامه‌های رسمی فراملی، مجبورند که از طریق کانال‌های جایگزین، که در اغلب موارد غیررسمی هستند، به نوشیدن از چشمۀ علمی و فنی خارجی دست بزنند. سه موردی که در ادامۀ مقاله بحث می‌شود، نشان می‌دهد که آن‌ها چگونه از منابع دانش خارجی از طریق ارتباطات خارجی غیررسمی در شبکه‌های فروش جهانی خود، استفاده می‌کنند؛ اول از طریق مشارکت فعالانه در نمایشگاه‌های بین المللی برای به دست آوردن بازار و شناخت فوت و فن‌های تکنیکی. دوم، استفاده از نمایندگی‌های خارجی خود به عنوان نمایندگان یا تأمین‌کنندگان دانش پیشرفته. و سوم، اهتمام بالای این شرکت‌ها هنگام ورود به قرارداد‌های مشترک با شرکت‌های خارجی.

 

1-5. نمایشگاه‌های تجاری بین المللی
نمایشگاه‌های تجاری بین المللی به عنوان یک ابزار بازاریابی کارآمد برای شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی شناخته شده‌اند. این نمایشگاه‌ها دسترسی کم هزینه به بازارهای جدیدی را فراهم می‌کنند که غیراز این روش، قابل دسترس نیستند. شرکت‌های ماشین‌ابزار با حضور در نمایشگاه‌های بین المللی می‌توانند در یک زمان کوتاه به تعداد زیادی از مشتریان فعلی و آینده دسترسی یابند. با این وجود، کارکرد این نمایشگاه‌ها برای شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی، چیزی بیش از است. این رویدادها پلتفرمی را برای فعالیت‌های یادگیری شرکت‌های مذبور فراهم می‌کنند و برخی از ارتباطات فراخوشه‌ای آن‌ها را شکل می‌دهند.

تولید‌کنندگان ماشین‌ابزار در خلال نمایشگاه‌های تجاری، با جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل داده‌های مرتبط با مشخصات، قیمت، فناوری و بازاریابی محصولات رقبای خود، به ایده‌هایی برای محصولات و فناوری‌های جدید می‌رسند. این اطلاعات برای ساخت محصولات و ارائۀ برنامه‌های بازاریابی، اهمیت بسیار بالایی دارد. علاوه‌بر جمع‌آوری اطلاعات در دسترس عموم، شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی، تلاش‌های تهاجمی بیشتری برای یادگیری از رقبای پیشرفته خود می‌کنند. اما این نوع فعالیت‌های یادگیری صرفا در طول دوره نمایشگاه‌های بین المللی اتفاق نمی‌افتد، بلکه از قبل از شروع نمایشگاه آغاز می‌شود!

 مهندسان باتجربۀ شرکت‌های تایوانی، چند روز پیش از شروع نمایشگاه کارشان را شروع می‌کنند؛ یعنی زمانی که شرکت‌کنندگان در این نمایشگاه‌ها، غرفه‌های خود را راه‌اندازی می‌کنند و ماشین‌هایی را که می‌خواهند نمایش دهند، سرهم می‌کنند. وظیفۀ این مهندسان این است که جلوی غرفۀ شرکت‌های هدف خود بایستند و به دنبال فرصتی برای تماشای فرایندهای مونتاژ ماشین‌ها باشند. هنگامی که چنین فرصتی فراهم می‌شود، آن‌ها شروع به جمع‌آوری جزئیات فنی در مورد ماشین‌آلات می‌کنند؛ از جمله چیزهایی مانند ساختار ماشین، روش‌های مونتاژ، قطعات نصب شده و اجزای تشکیل دهنده. با توجه به مهارت و تجربه انباشته شدۀ آن‌ها در فرایند مهندسی معکوس، این مهندسان تایوانی بسیار هوشمندانه اطلاعات فنی را به دست می‌آورند و سپس، از این اطلاعات در محصولات موجود یا در توسعه شرکت‌های خود بهره می‌برند.

نمایشگاه‌های تجاری بین المللی همچنین محل مهمی برای شرکت‌هاست که شرکایی در سراسر جهان بیابند که محصولات و قابلیت‌های جالبی را نمایش می‌دهند. اغلب شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان نیز روابط همکاری با شرکای خارجی در زمینۀ فروش، بازاریابی، تولید یا توسعه محصول را در خلال نمایشگاه‌ها شکل می‌دهند. این شرکت‌ها برای راه‌اندازی نمایندگی فروش محصولات خود در بازارهای دور، علاوه‌بر نصب آگهی در غرفه‌های خود و دعوت از افراد یا شرکت‌های علاقه‌مند، به طور جدی با توزیع‌کنندگان اصلی خارجی در مورد امکان ایجاد مشارکت مذاکره می‌کنند. گاهی اوقات، دیگر انواع توافقات همکاری بین المللی، مانند تولید OEM یا ODM یا قرارداد پیمانکاری نیز از تعاملات در نمایشگاه‌های تجاری حاصل می‌شود. تولید‌کنندگان خارجی ماشین‌ابزار پس از دیدن محصولات شرکت‌های تایوانی در نمایشگاه‌ها، ممکن است در خصوص همکاری در تولید، با آن‌ها مذاکره کنند.

به طور خلاصه، نمایشگاه‌های تجاری بین المللی حداقل دو کارکرد اصلی برای شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی در زمینه کسب دانش و یادگیری دارند؛ اولا، آن‌ها منابع کوتاه‌مدت دانشی را فراهم می‌کنند که شرکت‌های تایوانی را قادر می‌سازد تا آخرین اطلاعات فنی مربوط به رقبا، تأمین‌کنندگان و مشتریان خود را به‌دست آورند. در عین حال، مهندسان تایوانی نیز با مشاهده کارکرد محصولات و فناوری‌های شرکت‌های پیشرو در سطح جهانی و تبادل مستقیم ایده‌ها با مهندسان خود، از فرصت نمایشگاه‌ها برای دستیابی به آخرین فناوری‌ها استفاده می‌کنند. ثانیا، نمایشگاه‌های تجاری بین المللی موقعیتی برای برقراری ارتباطات خارجی با تأمین‌کنندگان فناوری خارجی، به ویژه نمایندگان فروش و شرکا فراهم می‌کنند. در بخش‌های بعدی، یادگیری شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان از این دو منبع دانش مورد بحث قرار خواهد گرفت.

 

2-5. نمایندگی‌های خارجی
با توجه به منابع و ظرفیت محدود شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان برای ایجاد و حفظ شبکه‌های توزیع جهانی خود، بیش از 90 درصد این شرکت‌ها باید از ظرفیت فروشندگان محلی (نمایندگان یا توزیع‌کنندگان) برای فروش محصولات خود در بازارهای دور بهره ببرند. برای کاهش هزینه‌های خدمات پس از فروش به کاربران سراسر جهان، ممکن است آن‌ها مجبور باشند نمایندگی‌های خارجی خود را به سطح مشخصی از صلاحیت‌های فنی برای انجام خدمات فنی در محل مجهز کنند. این نمایندگی‌های خارجی که علاوه‌بر ارائه اطلاعات بازاریابی، می‌توانند اطلاعات فنی و فناورانه را نیز ارائه کنند، پیشرفت فنی تأمین‌کنندگان خود در تایوان را تسهیل می‌کنند.

نظرات نمایندگی‌های خارجی به طور عمده بر تصمیم‌گیری شرکت‌های تایوانی ماشین‌ابزار درخصوص جهت‌گیری برای ارتقاء محصولات تأثیر می‌گذارد. بسیاری از این نمایندگی‌ها نه تنها ابزارهای ساخته شده در تایوان را می‌فروشند، بلکه فروشندۀ انواع ماشین‌ابزار تولید شده در سراسر جهان نیز هستند. این عوامل فروش، با توجه به دانشی که از ویژگی‌های فناورانه و قابلیت فروش ماشین‌های مختلف دارند، به عنوان مشاورانی مهم برای بهبود و توسعه محصولات شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان نقش‌آفرینی می‌کنند. به گفته معاون رئیس یکی از بزرگترین تولیدکنندگان کنسول تراشکاری CNC در تایوان:

«فروشنده اروپایی ما محصولات ژاپنی را هم می‌فروشد... او ایده‌های حاصل از آخرین و محبوب‌ترین ابزارهای ژاپنی را برای محصولات جدید ما ارائه می‌دهد. ماشین‌آلات ژاپنی برای برخی از مشتریان او، بیش از حد گران و پیچیده‌اند. به لطف مشاوره و اطلاعات او، ما یک ماشین ساده ارائه کردیم که عمدۀ کارکردهای معمول ماشین ژاپنی را دارد و در عین حال، قیمتی بسیار مناسب‌تر دارد.»

البته دانستن اینکه چه چیزی را باید بهبود و توسعه داد، یک چیز است و شناخت چگونگی دستیابی به آن، چیز دیگری است. تولید‌کنندگان ماشین‌ابزار تایوان ممکن است اغلب دارای قابلیت‌های فنی کافی برای انجام یک پروژه پیشنهادی نباشند. در چنین شرایطی، نمایندگی‌های خارجی می‌توانند نقش موثری ایفا کنند. بعضی از این شرکا، به ویژه آنهایی که در کشورهای پیشرفته مستقرند، به‌وسیله‌ی متخصصان ماشین‌ابزار یا افرادی که قبلاً سازندۀ ماشین‌ابزار بوده‌اند، اداره می‌شوند. حتی برخی از آن‌ها حتی ممکن است در عین حالیکه ماشین‌ابزار خود را می‌سازند، برای تکمیل سبد محصولات خود، اقدام به فروش ماشین‌آلات وارداتی کنند. مهارت و تخصص این نمایندگی‌ها در زمینه ماشین‌آلات، در واقع می‌تواند بیشتر از شرکای تایوانی خود باشد و بنابراین می‌توانند به عنوان تأمین‌کنندگان فناوری در نظر گرفته شوند. به گفته مؤسس یک شرکت تایوانی پیشرو در ماشین‌ابزار:

«من از لطفی که فروشنده آلمانی به ما کرد قدردانی می‌کنم. عملکرد این فروشنده در زمینۀ فروش در واقع در پایین‌ترین سطح درمیان نمایندگی‌های خارجی ماست. اما مالک آن، بیشترین دانش فنی را به ما آموخته است.... او بی‌سر و صدا کاستی‌های ماشین‌های ما را بررسی و راه حل‌های ممکن را برای اصلاح طراحی ماشین و بهبود فرآیندهای تولید به ما ارائه داد... به واسطۀ کمک او، ما اولین شرکت تایوانی سازندۀ ماشین‌ابزار هستیم که مفهوم ورق کاملاً بسته[7] را در طراحی ماشین خود وارد کردیم».

در زمانیکه مهندسان و شرکای محلی این شرکت نمی‌توانستند مشکلات ماشین‌های خود حل کنند، این شرکت از مشاورۀ دیگر نمایندگی‌های خارجی خود بهره‌مند شد. بنیانگذار این شرکت در این باره می‌گوید؛

«ما یک بار با چالش فراوانی درخصوص یکی از ماشین‌های جدید خود روبرو بودیم که کارکردش با آنچه برای آن طراحی شده بود تفاوت داشت. این مشکلات که مهندسان ما را دچار دردسر کرده بود، به لطف یک ماشین ساز 70 ساله که فروشندۀ ما در اسپانیا بود حل شد؛ او ماشین را بررسی کرد و ایده‌هایی شگفت آور برای اصلاح طراحی آن پیشنهاد کرد».

نمایندگی‌های خارجی ماشین‌سازان تایوانی، به ویژه آن‌ها که در کشورهای پیشرفته مستقر هستند، نقش مهمی در مسیر ارتقای آن‌ها دارند. شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی، علاوه‌بر بهره‌گیری از کمک نمایندگی‌های خارجی برای نفوذ به بازارهای دور، از آن‌ها به عنوان دروازه‌بان‌هایی برای پیمایش و‌شناسایی منابع رشد و بهبود با استفاده از فناوری‌ها و محصولات موجود استفاده می‌کنند.

 

3-5. اتحادهای راهبردی فراملی
مزایای تولید در خوشه، گاهی اوقات فرصت‌هایی برای شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی فراهم می‌کند تا برای روابطی از نوع اتحاد راهبردی با شرکت‌های پیشرو خارجی در قالب قراردادهای لیسانس فناوری، OEM یا ODM، بازاریابی و غیره برقرار کنند. صرف‌نظر از ماهیت کوتاه‌مدت و ناپایدار اتحادهای راهبردی فراملی، این روابط می‌تواند ابزارهایی موثر برای کسب فناوری به‌وسیله‌ی شرکت‌های تایوانی باشد، همان‌طور که در دو مورد زیر نشان داده شده است.

1-3-5. قرارداد لیسانس فناوری
مذاکره مستقیم با صاحبان فناوری برای انتقال دانش فنی از طریق موافقت‌نامه‌های لیسانس فناوری، یک راه دستیابی به فناوری پیشرفته و همچنین ایجاد قابلیت‌های درونی در کوتاه‌مدت برای شرکت‌های متأخر است. چنین راهبرد‌هایی به‌وسیله‌ی صنایع ماشین‌ابزار در کشورهایی مانند ژاپن (در اوایل توسعه آن) کره و چین استفاده شده است؛ به این صورت که شرکت‌های سازندۀ ماشین‌ابزار، از قرارداد لیسانس به عنوان یک راهبرد کلیدی برای به دست آوردن تمام عناصر دانش طراحی و تولید مربوط به محصولات یا فناوری‌های هدف خود با حمایت هلدینگ‌ها یا دولت‌هایشان استفاده می‌کنند. با این حال، قرارداد لیسانس فناوری به ندرت یک گزینه عملی برای دستیابی به فناوری پیشرفته به‌وسیله‌ی شرکت‌های تایوانی بوده است. در حقیقت، این موضوع به‌وسیله‌ی برخی از محققان به عنوان یک ویژگی متمایزکننده صنایع ماشین‌ابزار تایوان از زمان توسعه اولیه آن مورد مطالعه قرار گرفته است. اکثر شرکت‌های کوچک و متوسط ماشین‌ابزار تایوان دارای منابع کافی برای مشارکت در قراردادهای لیسانس فناوری نیستند. مقیاس کوچک تولید و فروش آنها، انجام مذاکره برای انجام معاملات مطلوب با صاحبان فناوری را برای آن‌ها دشوار می‌کند.

با این وجود، برخی از شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان، قراردادهای لیسانس فناوری با شرکت‌های خارجی دارند. اما، با کمال تعجب، به نظر می‌رسد که چنین تصمیمی عمدتا ناخواسته بوده است! موفقیت ماشین‌آلات تایوانی مبتنی بر کپی کردن محصولات از کشورهایی مانند آلمان، ایتالیا، ژاپن و ایالات متحده، موجب تهدید کسب و کار برخی از این سازندگان پیشرفتۀ ماشین‌ابزار در بازارهای جهانی می‌شود. شرکت‌های خارجی که از تقلید تهاجمی رنج می‌برند، ممکن است برای جلوگیری از پرونده‌های حقوقی طولانی و پرهزینۀ بین المللی، رویکرد تعامل مستقیم با سازندگان ماشین‌ابزار تایوانی را انتخاب کنند. چنین مواجهه‌ای ممکن است با امضای توافق‌نامه‌های لیسانس فناوری، یا توافق‌نامه‌های مشارکت در تولید یا تجارت، در قالب اتحادهای راهبردی بین دو رقیب پایان یابد. برای مثال، یک شرکت سازنده ماشین‌ابزار ایتالیایی، بعد از اینکه با تقلید شدید به‌وسیله‌ی محصولات تایوانی مواجه شد، به یک شرکت تایوانی متخصص در ماشین‌های برش که یکی از مدل‌های محبوب او را کپی کرده بود، پیشنهاد داد که در قالب قرارداد OEM و بازاریابی همکاری کنند. این شرکت تایوانی هنگامی که پیشنهاد شرکت ایتالیایی را دریافت کرد، فقط با پرداخت یک میلیون دلار توانست قرارداد لیسانس فناوری را با او ببندد. بر اساس این توافقنامه، شرکت تایوانی نه تنها می‌تواند از همتای ایتالیایی خود کمک فنی بیشتری انتظار داشته باشد، بلکه اجازۀ استفاده کامل از فناوری وارداتی در محصولات خود را که در آسیا فروخته می‌شود، دارد. در عین حال، این شرکت به شریک OEM شرکت ایتالیایی تبدیل شده، امکان عرضه محصولات در بازار اروپا را یافته است. به گفته مدیر این تولیدکنندۀ تایوانی، براساس این توافق، او بیشترین بهره را نه فقط از فناوری‌های انتقال یافته از طرف شریک ایتالیایی خود، بلکه از کانال‌های یادگیری و بازاریابی بالقوه از طریق این همکاری به دست آورد.

2-3-5. توافق نامه‌های OEM یا ODM
برخی از پیشرفته‌ترین شرکت‌های ماشین‌ابزار، برای استفاده از مزایای تولیدی صنعت ماشین‌ابزار تایوان و مهار رقابت شدید با این تولیدکنندگان، به تایوان آمده‌اند تا به دنبال شرکای محلی در قالب قراردادهای OEM یا ODM بگردند. برخلاف سایر صنایع صادرات محور در تایوان، که شرکای خارجی به عنوان عامل ضروری برای بقا به شمار می‌روند، منابع دادۀ من در این مطالعه بر این نکته تأکید دارند که صنعت ماشین‌ابزار به قراردادهای OEM یا ODM به عنوان راهبردی برای یادگیری از شرکت‌های پیشرفته خارجی دیده نگاه می‌کند، و از طریق چنین مشارکتی انتظار دارد که به منابع پیشرفته فناورانه، و همچنین دانش مدیریتی دست یابد.

با این حال، برای شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان، فعالیت‌های یادگیری در توافقات OEM یا ODM اغلب محدود به کسب فوت وفن تولیدی می‌شود. این شرکت‌ها برای ارتقای قابلیت‌های فناورانه بومی خود، بیشتر مشتاق به یادگیری «‌دانش چرایی[8]» هستند، یعنی اصول طراحی ماشین‌های با کیفیت بالا که همکاران OEM یا ODM آن‌ها اغلب از افشای آن خودداری می‌کنند و در نتیجه، به سادگی از طریق دستورالعمل‌های فرآیندهای تولیدی به دست نمی‌آیند. به جز موارد ذکر شده در توافقنامه‌های همکاری، این نوع اطلاعات مهم طراحی اغلب محرمانه نگهداری می‌شود و نمی‌تواند به تولید‌کنندگان OEM یا ODM انتقال یابد. حتی در چنین شرایطی نیز، برخی از شرکت‌های تیز تایوانی با دسترسی به مهندسان در شرکت‌های شریک خود، راهی برای به دست آوردن آنچه که می‌خواهند پیدا می‌کنند. در تجربه یک شرکت تایوانی:

«یک مهندس بین 50 تا 60 ساله ]در یک شرکت ماشین‌ابزار آمریکایی[ در بررسی طرح‌ها به ما کمک کرد و اصلاحاتی اساسی انجام داد و مهم‌تر اینکه هرآنچه را که ما برای طراحی و ساخت آن ماشین‌آلات نیاز داشتیم به ما آموخت».

حتی در مواردی که مشتریان OEM یا ODM آن‌ها اقدامات احتیاطی خاصی برای جلوگیری از انتشار فناوری انجام داده‌اند، مهندسین تایوانی تسلیم نشده‌اند. معاون یکی از تولید‌کنندگان برجسته ماشین‌ابزار اشاره می‌کند: «مشتری ژاپنی ما تنها طرح دستگاه‌ها را به ما نشان می‌داد و از ما می‌خواست بر اساس آن تولید کنیم. مدیران آن بسیار محتاط بودند که در طول همکاری، اطلاعات تکنیکی کار را لو ندهند. با این حال، ما به دنبال فرصتی برای نزدیک شدن به مهندسان آن‌ها در کارخانه هستیم. مادامی که آن‌ها ندانند که ما همکار تولیدی آن‌ها بوده‌ایم، به تمام سوالات من پاسخ می‌دهند. ما همین راهبرد را برای مشتری آلمانی خود نیز داشتیم».

شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان با ورود به قراردادهای OEM یا ODM با شرکت‌های پیشرو خارجی، می‌توانند فناوری‌های مورد نیاز را تأمین کنند و شکاف میان خود و پیشروها را از بین ببرند. با این حال، راهبردهای یادگیری تهاجمی آنها، نگرانی شرکای خارجی را در مورد پرورش رقبای جدید افزایش داده و منجر به کاهش همکاری بین‌المللی در این صنعت می‌شود. افزون بر این، شرکت‌های خارجی اغلب سعی دارند که برتری اقتصادی و فناورانه خود را حفظ کنند، از این رو از پذیرش درخواست شرکای تایوانی امتناع می‌کنند. حتی در مواردی که چنین توافقنامه‌هایی محقق می‌شود، دستاوردهای مالی یا فناورانه شرکت‌های تایوانی کاهش یافته است. بنابراین، چنین همکاری‌های بین المللی بین شرکت‌های ماشین‌ابزار اغلب به راحتی با تغییر شرایط فنی یا بازاری، خاتمه می‌یابد.

 

6. جمع‌بندی
قلب فرایند ارتقای صنعتی و همپایی تایوان و دیگر کشورهای شرق آسیا در طول دوره پس از جنگ، بر چند مفهوم استوار است که عبارتند از یادگیری، کسب، پذیرش، کاربرد و نوآوری مجدد فناوری‌هایی که در کشورهای پیشرفته توسعه یافته است. برخلاف دیدگاه عمومی که ارتقای صنعتی متأخرین را وابسته به کانال‌های یادگیری رسمی مانند مکانیزم‌های وابسته به شرکت‌های چندملیتی یا وابسته به دولت می‌داند، شواهد نشان می‌دهد که ارتقای صنایع ماشین‌ابزار تایوان، وابسته به ایجاد و بهره‌برداری از سازوکار‌های یادگیری غیررسمی به‌وسیله‌ی شرکت‌های محلی است.

درست همان‌طور که ایجاد ظرفیت فناورانه در حوزۀ ماشین‌ابزار، به طور کلی با یادگیری تدریجی در کارگاه توصیف می‌شود، شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان نیز شایستگی‌های فناورانه خود را به تدریج از طریق یادگیری مداوم در مسیر تولید و تقلید افزایش داده‌اند، و خوشه‌بندی صنعتی موجب تسهیل این فرایند یادگیری شده است. مزایای تولید در این خوشه، تولیدکنندگان ماشین‌ابزار تایوان را قادر به افزایش فروش در بازار جهانی ساخته، فرصت‌های فراوانی را برای تمرین یادگیری حین تولید برای آن‌ها فراهم می‌کند. محیط نهادی این خوشه همچنین سازوکار‌های مختلف یادگیری غیررسمی درون‌خوشه‌ای را در اختیار شرکت‌ها قرار می‌دهد و شرکت‌ها را قادر به بهره‌برداری از دانش محلی و فراشرکتی می‌کند. در بُعد عمودی، شرکت‌های ماشین‌ابزار قادر به استفاده از ورودی‌های دانشی و دریافت بازخورد از شرکای تولیدی محلی مرتبط با خود هستند. از منظر افقی نیز، شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان به لطف شرکای تولیدی محلی خود، که کانال‌هایی مخفی را برای دسترسی به محصولات و فناوری‌های رقبای خود ارائه می‌دهند، قادر به یادگیری تعاملی غیرمستقیم هستند. به دلیل وجود چنین سازوکار‌های اشتراک دانش محلی، شایستگی‌های بهبودیافتۀ هر شرکت به دیگران نیز منتقل شده و به‌وسیله‌ی آن‌ها آموخته می‌شود، و این منجر به بهبود هماهنگ تمامی شرکت‌های درون خوشه می‌شود.

با این وجود، مهم‌ترین نوع دانش مورد نیاز شرکت‌های متأخر تایوان برای ارتقای فناوری، به ندرت به صورت محلی و در درون این کشور تولید شده است، بلکه از خارج از کشور وارد می‌شود. در مورد صنایع ماشین‌ابزار تایوان، ایجاد کانال‌های رسمی برای دستیابی به جریان‌های فناورانه همواره دشوار بوده است. ظرفیت محدود SME‌های محلی برای انتقال فناوری از تأمین‌کنندگان خارجی، یا مشکلات مرتبط با مذاکرات همکاری، که ناشی از تضاد منافع فنی یا اقتصادی آنهاست، از دلایل این دشواری است. برای غلبه بر چنین موانعی، شرکت‌های تایوانی مجبورند تلاش‌های سنجیده و فعالانه‌ای برای به دستیابی به فناوری پیشرفته خارجی، از طریق کانال‌های جایگزین داشته باشند؛ کانال‌هایی که اغلب ماهیت غیررسمی دارند. همان‌طور که در این مقاله تشریح شد، آن‌ها با ایجاد دسترسی به ماشین‌آلات، مهندسین و تکنسین‌های همتایان خارجی خود که از فناوری پیشرفته برخوردار بوده‌اند، تلاش می‌کنند تا اطلاعات فرامحلی، از نوع دانش فنی و دانش چرایی را به دست آورند. تولید‌کنندگان کوچک‌تر تایوان با استفاده از سازوکار‌های مختلف یادگیری غیررسمی فراخوشه‌ای، مانند یادگیری در نمایشگاه‌های بین المللی، یادگیری از نمایندگی‌ها و شرکای خارجی، موفق به همپایی و کاهش فاصله نسبت به پیشروها شده‌اند.

 این نمونه از دستیابی به فناوری به‌وسیله‌ی صنایع ماشین‌ابزار تایوان، نه تنها اهمیت یادگیری غیررسمی در صنایع سطح متوسط و پایین، بلکه امکان بهره‌برداری از مکانیزم‌های یادگیری غیررسمی به‌وسیله‌ی یک خوشۀ متأخر و صعود از نردبان فناوری را نشان می‌دهد. با این حال، من ادعا نمی‌کنم که مسیر یادگیری غیررسمی به تنهایی برای توسعه پایدار شرکت‌های این صنعت کافی است. همچنین اهمیت کانال‌های یادگیری رسمی، مانند تحقیق و توسعه را نادیده نمی‌گیرم. برعکس، استدلال من این است که برای تداوم پیشرفت فناورانه، شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوان باید بدانند که یادگیری غیررسمی نمی‌تواند یک جایگزین کامل برای یادگیری رسمی باشد، بلکه این دو مکمل هستند. به طور خاص، با توجه به این واقعیت که فناوری ماشین‌ابزار، در مسیر ادغام با حوزه‌های دانش‌بنیانی همچون الکترونیک، فناوری اطلاعات و ارتباطات، نرم افزار و علم مواد است، شرکت‌های ماشین‌ابزار تایوانی برای تداوم بهره‌مندی از منابع دانش خارجی از طریق کانال‌های غیررسمی، نیازمند افزایش ظرفیت جذب خود، با افزایش سرمایه گذاری‌های تحقیق و توسعه‌ای هستند.

صنعت ماشین‌ابزار تایوان برای بهبود قابلیت‌های تحقیق و توسعه خود، نه تنها نیازمند تلاش شرکت‌های محلی است، بلکه دولت نیز می‌تواند نقش مهمی ایفا کند. دولت باید سازوکار‌های یادگیری غیررسمی را که به‌وسیله‌ی شرکت‌های محلی مورد استفاده قرار می‌گیرد، در هنگام طراحی اقدامات سیاسی برای ارتقای پیشرفت فناورانه آن‌ها مورد توجه قرار دهد. به نظر می‌رسد که سازوکار یادگیری محلی در خوشه، نیازی به حمایت دولت ندارد، ولی دولت می‌تواند بر تسهیل ایجاد کانال‌های دریافت دانش جهانی به‌وسیله‌ی شرکت‌های ماشین‌ابزار تمرکز کند. با عنایت به اینکه شکل‌گیری ارتباطات رسمی یادگیری فراملیتی، اغلب تحت کنترل تأمین‌کنندگان فناوری خارجی است، بسیار مهم است که شرکت‌های متأخر تایوانی بتوانند کانال‌های یادگیری غیررسمی را ایجاد و کشف کنند تا بتوانند از مرزهای فناورانه ایجادشده به‌وسیله‌ی پیشروها عبور کنند.

از منظر دولت، یک راه برای رسیدن به این هدف، کمک به تولیدکنندگان محلی است تا دسترسی آن‌ها به منابع مختلف دانش پیشرفته خارجی گسترش یابد. به علاوه ارائه اطلاعات بازار و فناوری، ترویج روش‌های بازاریابی جمعی به‌وسیله‌ی شرکت‌های محلی در بازارهای خارجی - به عنوان مثال، با ایجاد مؤسسات بازاریابی مشترک - می‌تواند به شرکت‌های تایوانی کمک کند تا مستقیماً به کاربران پیشرفته ماشین‌ابزار دسترسی یابند. تبلیغ جهانی نمایشگاه‌های تجاری که به میزبانی تایوان برگزار می‌شود و حمایت از حضور شرکت‌های محلی در رویدادهای مشابه در سایر نقاط جهان نیز شرکت‌های تایوانی را در برقراری ارتباطات با شرکت‌های خارجی پیشرفته، تأمین‌کنندگان و کاربران تقویت می‌کند. علاوه‌بر این، دولت می‌تواند برنامه‌هایی را برای بهبود زبان خارجی و مهارت‌های مدیریتی تولید‌کنندگان محلی برای اکتشاف و مدیریت موثرتر منابع دانش جهانی اجرا کند. این پیشنهادها برای تقویت صنعت ماشین‌ابزار تایوان، به اندازه برنامه‌های سنتی یارانۀ تحقیق و توسعه اهمیت دارد.

 

منبع:


Chen, Liang-Chih. "Learning through informal local and global linkages: The case of Taiwan's machine tool industry." Research Policy 38, no. 3 (2009) : 527-535.